“hello.assalamualaikum ibu,kakak ni”
“waalaikumussalam”
“ibu,sihat?adik-adik dah tdo ke..?”
“Alhamdulillah..ibu tgh isi buku rekod anak-anak murid ni…aah dah tdo dah semua”
“kakak dah bayar yuran belum?ibu dah masukkan duit belanja untuk satu sem ni skali taw..”
“ala bu…belum lagi.x sempat la bu.ada masa senggang je siapkan assignment…minggu ni memang sibuk dengan presentation nya lagi”
“takpe lah..siapkan mana yang perlu disiapkan dulu.jangan berhutang lama-lama..bayar cepat2”
“ok..inshaAllah minggu depan kakak cuba bayar…terima kasih ibu”
“minggu ni nak balik x…?”
“x kot bu..lagipun ummi salwan ajak dtg rumah sabtu ni..inshaAllah minggu depan..lagipun wani ajak balik sekali.”
“aa bagus lah,lagipun ibu nak buat kenduri tahlil sket kat rumah..ajak orang-orang surau”
“oyeke..haa..ok lah tu…inshaAllah kalau tak de pape kakak balik..”
“ok..belajar rajin2.jangan tidur lewat2.makan jaga..nt kirim salwan kat ummi salwan”
“ok..inshaAllah”
Bz.hehe.semestinya(tapi letak ke tepi dulu).selagi bergelar manusia,takkan lari dari perkataan sibuk.bz bz pun masih ingat ibu,adik2..abang..alhamdulillah masih ada mereka untuk melepaskan lelah masa belajar.walaupun ayah dah lama pergi.kekuatan tu masih ada inshaAllah.sesekali terubat juga rindu bila saya ‘menulis’ pada ayah.walaupun ayah takde di sisi untuk mendengar,tapi Allah tu Maha Mendengar kan?.rintihan hambaNya yang ‘kecil’ ini.huhu..subhanallah…semua ni nikmat yang Allah berikan.nikmat kasih sayang,nikmat disayangi.indah bukan?bila disayangi?
Allahuakbar
“fatin kat mana?”
“ada kat bilik…baru je habis kelas.kenapa salwan?”
“fatin,ummi ajak dtg rumah.bila-bila fatin free lah..kalau bz next time pun boleh”
“oyeke.huhu…rindunya.dah lama x pergi rumah salwan…hujung minggu ni inshaAllah boleh.huhu.bz tu bila-bila pun bz”
“ok!nt ftn ckp la bila ftn free ok!”
“okey.inshaAllah”
…
“fatin..salwan lewat sket ye..family suhail dtg pulak..”
“oyeke..takpe2…take ur tym.fatin pn nak basuh baju2 dlu..kemas bilik…”
“ok..fatin study2 la dlu..”
“aiyay kapten!dun worry lah…take ur time”
“ok.nt salwan nak gerak salwan bgtaw ftn k”
“ok”
…
“fatin!!”
“salwan!!!”
“haa..rindunya.dah lama kita x jumpa kan?”
“tu lah…mahallah dekat2 je pun x berselisih..”
“eh..mak sihat?”
“hahahaha……alhamdulillah..”
“ha..kak lis buat nasi ayam taw..ftn makan kat rumah salwan eh..”
“laa…yekee..susah2 je..siapa ada kat rumah?”
“semua perempuan jer…mak n kakak salwan.ime kat matrik banting”
“ow..dah matrik da..waa…lama dah rasanya tak jumpa family salwan”
Oh.itu trademark kitorang.’mak sihat?’huhu.salwan rumate saya masa kat foundation uia,pj.kami serasi bersama.salwan sangat sangat baik orangnya.begitu juga keluarganya.lepas makan kat rumah salwan kami pergi wangsa walk.jalan2 .salwan belanja aiskrim n muffin.huhu.oh ye,sempat saya singgah popular beli kan hadiah ntuk bday rumate saya.kami berkongsi cerita,luangkan masa bersama,then balik uia.
“fatin!lupa nak bekalkan nasi ntuk rumate fatin!!”
“eh xpe lah salwan.takkan nak patah balik..”
“ala..jom la balik rumah kejap..”
“xpe…lagipun rumate ftn da mkn lepas balik kelas parenting td”
“xpe lah.salwan belikan muffin eh..”
“ok..ikut salwan “
“salwan,seronok sgt hari ni..even sekejap”
“salwan pun seronok.terima kasih banyk fatin”
Tak pernah saya terfikir,dalam hidup ni saya dikurniakan kawan yang baik-baik.yang penuh rasa kasih dan sayang nya pada yang lain.saya dapat rasakan yang itu.selesa bila bersama.tak pernah berkira.macam ada banyak yang ingin dikongsikan.macam terasa tak terbeban bila mana sedia membantu.seolah tak ada yang cacat cela.apa yang diharapkan,semoga ukhuwwah ini kekal hingga selamanya.hingga ke syurga…ameen3
Tak pernah berjanji untuk menjadi sahabat karib.tapi hati..hati ini terpaut padanya.hidup seolah-olah terasa sempurna.begitu sempurna!andai ada sahabat sepertinya.teman-teman saya dr latar belakang yang berbeza-beza,tp sungguh,kami punya impian yang sama.naluri yang sama.andai ada yang merindu,hati yang satu lagi akan juga merindu.indah kan?subhanallah!